Goryle – nasi krewniacy?
Wciąż trwają badania bimolekularne, które mają pomóc znaleźć nam odpowiedź na to dręczące nas od lat pytanie. Obecnie przodków goryli i szympansów zalicza się do grupy człekokształtnych, ludzi zaś do człowiekowatych. Istnieje jednak szansa, że trzeba będzie znieść ten podział…
Skąd wzięła się nazwa? Goryl to w języku tubylców zamieszkujących obszary występowania tego zwierzęcia „kudłaty człowiek”. Do Europy przyniósł tą nazwę antyczny żeglarz i odkrywca z Kartaginy.
Rząd naczelnych jest bardzo różnorodny i liczy współcześnie około 233 gatunki. Najmniejszy przedstawiciel liczy sobie ok. 31 gram, czyli nie wiele więcej niż mysz domowa. Goryl jest największy, przybiera nawet 220 kilogramów. Grupuje się je w 3 podgatunki, wszystkie żyją na kontynencie afrykańskim. Ich domem są gorące lasy deszczowe.
Goryl nizinny jest najbardziej znany. Goryl nizinny zachodni jest najmniejszy i przybiera wagę około 180 kg, jest najczęściej spotykanym gatunkiem pokazywanym w ZOO. Goryl nizinny wschodni, większy od kuzyna waży nawet 220 kilo. Jego ubarwienie jest ciemniejsze i występuje w lasach Afryki Centralnej.
Goryl górski – największy i najmniej liczny. Waga tego reprezentanta sięga prawie 230 kilogramów. Zaobserwować go można na pograniczu Zairu, Ugandy i Rwandy, czyli w okolicach wulkanu Virunga. Posiada ciemniejsze i dłuższe owłosienie niż rodzina zamieszkująca niziny. Wynika to oczywiście z zimniejszego klimatu. Ich ciała są smuklejsze, głowa wyraźnie zaznaczona, a przegroda nosowa znacznie szersza.
Patrząc na te dostojne zwierzęta nie trudno uwierzyć, że być może kiedyś… przed milionami lat byliśmy ze sobą bardzo spokrewnieni. Goryle łączą silne więzi „rodzinne”. Może to spuścizna po naszych przodkach?
Tagi: dzikie zwierzęta, goryl, goryle
Dogoterapia – korzyści
Na świecie powstają organizacje, które specjalizują się w szkoleniu psów do pracy z potrzebującymi ludźmi. Ich wpływ na ludzką psychikę jest zbawienny, co dostrzega szereg krajów: Kanada, Stany Zjednoczone, Francja, Wielka Brytania. Polska do tej pory jednak nie docenia jeszcze zbawiennej mocy dogoterapii, i nie jest ona tak szeroko propagowana, jak w powyższych państwach.
Każdy pies, przed tym, jak zostanie terapeutą, przechodzi wiele testów i szkoleń. Opiekują się nimi wolontariusze, pragnący pomagać innym ludziom i pracować ze zwierzętami.
Przed tym, jak pies trafia do określonej placówki, domu dziecka czy domu opieki, musi ukończyć kurs posłuszeństwa, kurs próby pracy, przejść badania weterynaryjne.
Na świecie psy pracują w różnych placówkach. W Kanadzie jest dostępnych około 2,5 tysiąca wolontariuszy z psami, w Los Angeles psy pomagają chorym na AIDS i nowotwory. Tam też istnieją organizacje udzielające fachowej pomocy chętnym wolontariuszom pragnącym nieść pomoc innym.
Psy niosą swoją pomoc zarówno z domach dziecka, domach opieki, ośrodkach karnych, domach wychowawczych. Wszędzie tam, gdzie obcują z człowiekiem zauważa się ich pozytywny wpływ na stan psychiczny człowieka, na którego ustach częściej gości uśmiech. Ich chęć do życia wzrasta, stają się bardziej aktywni, chętniej podejmują walkę z chorobą, stają się mniej agresywni, mają świadomość bycia komuś potrzebnymi, uspokajają się, chętnie się przytulają do miłego zwierzęcia, a więc wydobywają z siebie naturalne, pozytywne ludzkie odruchy z miejscach, gdzie często zapomina się o tym, jak ważna w ludzkim życiu jest miłość i poczucie bliskości.
Tagi: dogoterapia, pies, psy
Chomik w domu
Kiedy z różnych względów, choćby z tego, że sporą część dnia przebywamy poza domem i nie moglibyśmy zapewnić zwierzęciu częstych spacerów, nie możemy się zdecydować na posiadanie psa a nasze dziecko pragnie mieć zwierzątko, możemy zastanowić się nad tym, czy wspaniałym towarzyszem nie okaże się chomik.
Chomik jest gryzoniem i jak każde zwierzę wymaga odpowiedniej pielęgnacji, codziennego karmienia, opiekowania się nim, poświęcania mu czasu i czyszczenia jego klatki.
Chomik uzna za swojego właściciela tego domownika, który poświęca mu najwięcej uwagi, dlatego jeśli będzie go karmiło dziecko, bawiło się z nim to właśnie ono będzie traktowane z największym uznaniem ze strony tego małego gryzonia.
Chomik szybko przyzwyczaja się do nowego otoczenia i darzy człowieka zaufaniem, co daje się zauważyć wspinaniem się po ręce tego domownika, który poświęca mu najwięcej czasu.
Chomik to wdzięczne zwierzę, które każde dziecko lubi obserwować. Gryzoń nie pozostaje dłużny i robi śmieszne miny i pozy, które większość dzieci bardzo rozśmiesza. Te małe zwierzęta lubią się ukrywać w zakamarkach, dlatego w trosce o jego samego nie warto wypuszczać go poza klatkę. Lepiej zaopatrzyć ją w przedmioty, które zapewnią chomikowi wspaniałą zabawą. Niewątpliwie uszczęśliwi go kołowrotek, w którym większość chomików lubi spędzać wiele czasu kręcąc się bawiąc się przy tym znakomicie. Już samo patrzenie na dobrze bawiące się zwierzę poprawia humor obserwującego.
Równie śmiesznie wygląda widok zapychających policzków chomika. W ten sposób mały gryzoń zostawia sobie na potem porcję pokarmu, którą może w każdej chwili zjeść.
Jedną z wad posiadania tego zwierzątka jest to, że chomik prowadzi nocny tryb życia. Z tej też przyczyny odradzamy umiejscowienie klatki w pobliżu łóżka. Zdarza się bowiem często, że chomik godzinami bawi się w kołowrotku. W dzień natomiast lubi spać. Aby zatem wzajemne relacje ze zwierzęciem były pozytywne, jego mieszkanko powinno znajdować się w takim miejscu, w którym aktywny w nocy chomik nie będzie przeszkadzał właścicielom w spaniu i by śpiącemu w ciągu dnia małemu gryzoniowi zapewnić odpowiednie warunki do snu i wypoczynku.
Tagi: chomik, domowe zwierzęta, pielęgnacja
Jak pielęgnować właściwie kocie kły? Nie jest to trudne, jak może się nam wydawać z początku. Właściwa higiena zębów kocich, nie jest przeznaczona jedynie dla rasowych kotów wystawowych. Również o zęby naszego dachowego mruczka powinniśmy właściwie dbać.
Koty podobnie jak ludzie posiadają najpierw zęby mleczne, a później stałe. W trzecim tygodniu życia pokazują się już pierwsze zęby mleczne, zęby stałe wyrzynają się w trzecim i czwartym miesiącu życia. Wszystkie zęby stałe powinny się wyrznąć do szóstego miesiąca. Na komplet zębów stałych powinniśmy czekać około pół roku.
Wiadomo, że koty, zwłaszcza, te, które nie są przyzwyczajone do sprawdzania jamy ustnej, mogą tego w późniejszym okresie nie lubić tego. Dlatego najlepiej przyzwyczajać zwierzaka do regularnego sprawdzania jamy. Im wcześniej go do tego przyzwyczaimy, tym lepiej będzie to znosił w późniejszym okresie.
Zabiegi w jamie ustnej trzeba wykonywać już jak najwcześniej, pupil się przyzwyczai z czasem, zwłaszcza jeśli będziemy odpowiednio postępować. Po każdym taki zabiegu należy naszego milusińskiego odpowiednio nagrodzić. Wówczas, mimo zabieg nie należy do jego najprzyjemniejszych chwil, nasz kotek będzie go wspominał pozytywnie, ze względu na późniejszą nagrodę. Będzie mu się miło kojarzyć, jeśli po zabiegu zostanie pogłaskany lub dostanie swój ulubiony smakołyk.
Takie właściwe nagradzanie w odpowiednich momentach, będzie korzystnie wpływało na zachowanie naszego milusińskiego. Pierwsza podstawowa zasada, to niestosownie past. Które przeznaczone są dla ludzi. Wiadomo, że kot może połknąć podczas zabiegu pastę. Pasta dla ludzi, może okazać się dla niego niebezpieczna.
Pasta, którą będziemy używać do zabiegów, powinna pochodzić ze specjalistycznego sklepu i powinna być przeznaczona dla zwierzęcia. Takie pasty mają, jedną podstawową cechę, odróżniającą ją, od innych past. Jest strawna, więc nawet jeśli nasz pupil połknie nawet odrobinę pasty, nic mu się nie stanie. Dodatkowym atutem tego rodzaju past jest ich smak. Uwaga pasty dla naszych pupili są o tyle praktyczne, że są o smaku wołowiny, kurczaka czy też krewetek.
Który z naszych zwierząt, oprze się takiemu zapachowi. Dla tych bardziej opornych na tego rodzaju zabiegi, można zakupić specjalne pasty enzymatyczne, które nanosi się na powierzchnię zębów i nie trzeba już szczotkować ich. Jest to bardzo dobre rozwiązanie, zwłaszcza dla starszych kotów, które na przykład przygarnęliśmy, kiedy już były odchowane.
Tagi: domowe zwierzęta, kot, pielęgnacja, zęby
Komentowane